Bir Sadakat Efsanesi

Tokyo Üniversitesinde görevli Profesör Hidesaburo Ueno 1924 yılının ilk aylarında safkan Akita cinsi, erkek yavru bir köpek sahiplenir. Profesör, hayatı boyunca sahip olduğu sekizinci köpek olan bu yavruya Japoncada “sekizinci” anlamına gelen Hachi ismini verir. Son derece iyi bir eğitmen ve çevresinde saygı gören iyi bir insan olan Profesör Ueno, ırklarının en önemli özelliklerinden zekası ve bağlılıklarıyla bilinen bu köpeğin eğitimiyle yakından ilgilenir. Köpeğin komutlara zekice karşılıklar vermesi, sahibinin ise bunları nazik davranışlar ve iltifatlara ödüllendirmesi kısa sürede aralarında büyük bir bağlılık ve dostluğun oluşmasını sağlar.

Hachi – Profesör Hidesaburo Ueno

Hachi her sabah Shibuya Tren İstasyonuna kadar Profesöre eşlik eder, tren istasyondan ayrıldıktan hemen sonra da eve döner. Profesör gara birlikte gelmeye başladıkları ilk günlerde trenin istasyondan ayrılmasından sonra Hachi’nin nereye gittiği konusunda endişelerin ancak, eve geldiğinde hizmetçileri trenin hareket saatinden kısa süre sonra Hachi’nin eve döndüğünü ve akşama kadar da orada vakit geçirdiğini doğrular. Akşam olduğunda ise saat 5’ten kısa süre önce Hachi istasyona gider, 5 treniyle Shibuya Tren İstasyona gelen Profesörü karşılar ve birlikte eve dönerler.

Shibuya Tren İstasyonu

21 Mayıs 1925 sabahı, her gün olduğu gibi Hachi ten istasyondan ayrıldıktan hemen sonra eve döner ve akşam saat 5 olmadan her zamanki yerinde bekler. Tren istasyona ulaşır ancak Profesör Hidesaburo Ueno üniversitede kalp krizi geçirip yaşamını yitirmiştir. Hachi son tren gelip istasyon kapanana kadar olduğu yerde bekler. Hachi’nin bu davranışı, aylardır sahibiyle ilişkisine her sabah ve her akşam şahit olan İstasyon Müdürü ve garın etrafındaki satıcıları derinden etkiler. Onlar için daha şaşırtıcı olanı ise bir sonraki Hachi’nin aynı saatte aynı yerde olup beklemesidir. Bu durum günlerce hatta aylarca sürer. Onu sahiplenmek isteyenler, evlerine götürmek isteyenler olur. Ancak Hachi her seferinde bir yolunu bulup aynı saatte aynı yerde dostunun gelmesini bekler.

Hachi – İstasyon Müdürü

Bir gün Hachi her zamanki yerinde beklerken karşısına bir adam dikilir. Onu baştan aşağı uzun süre süzen bu adamın elinde zamanın şartlarına göre son derece kaliteli ve büyük bir makine vardır. Ertesi gün ülkenin önde gelen bir gazetesinde, üzerinde büyük puntolarla iki kelime yazılı olan Hachi’nin büyük bir fotoğrafı basılır. “Hachiko Bekliyor”

“Hachiko Bekliyor”

Ogünden itibaren bu saygı ve unvanı sonuna kadar hak eden Hachi’nin ismi Hachiko oluyor ve tüm Japonya’da biliniyor. * isme eklenen -ko eki, isme saygı ve sevgi anlamı katan Japonca bir ektir.

Zamanla trenden inen yolcular şans getireceğine inanarak Hachiko’nun tüylerine dokunur. Zor zamanlar yaşayan insanlar Hachiko’nun yanına oturur, ondan güç alır. “O vazgeçmedi öyleyse biz de vazgeçmiyoruz.”

Profesör Hidesaburo Ueno’nun kalp krizi geçirip hayata veda ettiği günden itibaren, 9 yıl 9 ay 15 gün, yani tam olarak 3578 gün aynı yerde aynı saatte bekleyen Hachiko 8 Mart 1935 cuma günü hayata gözlerini yumuyor. Son dakikalarında yanında olanlar Ona veda ederken önünde saygıyla eğiliyorlar.

8 Mart 1935

Japonya’nın tamamında yas tutan halk Hachiko’ya saygılarını göstermek ve onun hatırasını yaşatmak için arlarında para toplayıp, Onun her gün aynı saatte aynı yerde beklediği Shibuya Tren İstasyonun çıkış kapısına heykelini yaptırır.

Bugün Shibuya Tren istasyonunun o kapısı Hachiko girişi olarak bilinir ve Tokyo’nun en önemli buluşma merkezlerinden biridir.

Sadakatlerini göstermek isteyenler evlilik tekliflerini Hachiko heykelinin önünde yapıyorlar. Bu durum zamanla Japonya’da gelenek haline gelmiştir. Her yıl 8 mart günü Japonya ve tüm dünyadan insanlar Hachiko heykelinin önünde buluşup saygılarını gösterirler.

Tokyo Üniversitesi, saygılarını göstermek ve hatıralarını yaşatmak için kampüsüne Profesör Ueno ile Hachiko’nun heykelini dikmiştir.

Tokya Üniversitesi Kampüsü

Japonya’da Ulusal Değer kabul edilen Hachiko’nun mumyalanmış bedeni halen Tokyo Ulusal Müzesinde sergilenmektedir.

Tokyo Ulusal Müzesi

Hachiko bize hiçbir zaman vazgeçmemeyi öğretti.

Bize sadakati ve bağlılığı öğretti.

Umudu ve inancı öğretti.

Sabrı ve sorumluluğu öğretti.

Ama hepsinden öte,

Hachiko bize dostluğun gerçek anlamını ve

Sevdiklerimizi asla unutmamayı öğretti.

Teşekkürler, Hachiko.

Sadık Dostluklara

Leave a Reply